Ik ben van het type ‘Ruwe bolster, blanke pit’. Wat ik bedoel is dat ik over het algemeen een grote waffel heb maar daar tegenover staan zeer sterk ontwikkelde empathische gevoelens als ook een sterke sociale  binding met dier en mens. Ik eet bijvoorbeeld beide niet, ondermeer vanwege de genoemde redenen. Daarnaast voel ik echter ook een zorgplicht naar zowel dier als mens.

Hoe dit alles tot uitdrukking komt? Wel, ik gebruik bijvoorbeeld geen dierlijke producten net zoals alle veganisten. Dat betekent geen spullen van gedode dieren zoals vlees, vis, leer, maar ook niet van (nog) levende dieren. Denk dan aan honing, zuivel  en eieren, en ook aan dons en veren. Naar mensen toe vind ik dat moeilijker. Oké, ik eet geen stukken uit hun bil of hun schouder, ik consumeer hun eitjes niet met wat zout en peper en een klodder mayo en ik drink hun voorraadje borstvoeding ook niet op. Ik geef wel geld aan goede doelen als het gaat om honger bijvoorbeeld. Dat doe ik omdat de wereld ernstig verdeeld is.

almost empty fridge

Honger
Werelddelen vol mensen hebben de pech juist daar geboren te worden: in een land dat geteisterd wordt door epidemieën, honger/dorst, oorlogen. Waar de longen van de aarde plaats moeten maken voor megalomane velden vol GMO mais, tarwe en rijst waarvan de opbrengst niet eens ten goede van henzelf komt maar voor het grootste deel als diervoeder zal dienen. Genetisch gemanipuleerd diervoeder voor de dieren die straks in het ‘rijke westen’ weer op menig bord zal prijken. Ongezond, van welke kant je het ook bekijkt. Ongezond voor de westerling, ongezond voor natuur en milieu en ongezond voor de hongerende achterblijver wiens land is ingepikt door chemische concerns als Monsanto, DuPont, Dow enz. Concerns die zowel de markt beheersen op het gebied van chemicaliën als op het gebied van de voeding. Think, think!

Oké, ik stort dus geld én trek regelmatig op mijn eigen manier van leer tegen dergelijke praktijken. Dat wordt me niet altijd in dank afgenomen, vooral niet door hen die zich aangevallen voelen in hun recht tot het eten van vlees . Grappige is dat ikzelf daar nooit een aanval op doe. Maar ja, de verdediging is nu eenmaal de beste tegenaanval… Uiteraard doe ik nog veel meer, maar dat is voor een andere keer. Waar ik het nu over wil hebben is het volgende: ik probeer op een kleinschalige manier wat bij te dragen aan het verborgen lokale leed. Ik kook namelijk!

Budgetkoken
Een paar weken geleden ben ik door een werkneemster van de gemeente Almere getipt over een FaceBook-pagina voor en door Almeerders. Almeerders die het verdomd moeilijk hebben omdat ze, om voor mij absoluut niet interessante oorzaken, beneden het bestaansminimum moeten leven. En het schokkendste vond ik wel dat veel van deze gezinnen moeten eten van zo’n € 2,- per dag per persoon. En dat is verdomd weinig. Probeer het maar eens uit; wij hebben het gedaan, en geloof me, dat valt niet mee. Laat ik het zo zeggen: het is onmogelijk als je ook nog eens vers wilt eten.

VeggieNinja

Ik bood spontaan aan elke week een extra maaltijd te koken voor een gezin dat dit nodig heeft. Een biologische en volwaardige maaltijd, uiteraard zonder dierlijke producten. Ik doe dit nu een paar weken en alhoewel sommigen het eng vinden (mijn kinderen hebben vlees nodig), zijn de reacties veelal positief. Het is veel werk: koken voor vier personen of voor tien scheelt nogal. Maar ik vind het leuk en het is mijn piepkleine bijdrage aan een mooiere maatschappij, denk ik. Hierdoor ontstond onmiddellijk weer een nieuw plan. Ik wil een kookworkshop gaan geven. Butgetkoken met verse groenten en kruiden! Het viel me nl. op dat veel mensen in deze groep veelal uit pakjes koken. Oké, het is voedsel, maar het heeft niets met voeding te maken. Klein verschil in het woord, maar groot als het gaat om gezondheid.

Kookworkshop
Enthousiast als ik was over mijn eigen plan, gooide ik het onmiddellijk in de groep. En er bleek animo voor te zijn. Er kwamen zelfs aanmeldingen van buiten de groep binnen, mensen die bereid zijn de ‘volle mep’ te betalen. Wat bied ik nu precies aan? Een vooral leuke middag koken met verse groenten en kruiden, zoveel mogelijk uit het seizoen en tegen zo laag mogelijke kosten. Indien mogelijk biologisch, maar dat zal niet altijd mogelijk zijn in deze doelgroep. Het doel is om  de deelnemers te laten zien dat je met een beetje warenkennis (sommigen weten gewoon niet wat je allemaal voor lekkers kunt maken met pompoen of courgette) een heerlijke, gezonde maaltijd tevoorschijn kunt toveren die weinig hoeft te kosten.

De kosten
Tja, wat is weinig kosten? Voor de deelnemers, op de twee van buiten na, weinig tot geheel niets. Dat betekent dus een verstandig inkoopbeleid van mijn kant en praten met eigenaars van kookstudio’s. Het betekent hoe dan ook dat ik een flinke duit in het zakje zal moeten doen en dat vind ik niet erg. Mijn streven is dan ook niet om er ook maar één cent aan te verdienen.

Hoe dan ook, vorige week zaterdag ging ik vol goede moed naar onze eigenste stadsboerderij. Jaja, in Almere. Elke zaterdag is daar een kleinschalig biologische marktje en ik was er zeker van dat ik daar de stadsboerin zou treffen. Op de stadsboerderij is nl. ook een kookstudio. Ik legde haar tussen de bedrijven door, ze had het inderdaad druk, uit wat mijn plan was en vroeg haar of ik met haar hierover om tafel kon. Ik vroeg dus NIET om het gratis gebruik, want zoals ik al zei: ik wil best zelf in mijn portemonnee duiken nu ik wat verdiend heb met Veganista (.nl). Helaas kwam ik van een kouwe kermis thuis. Ze verwees me naar Stichting De Schoor: per slot van rekening wilde ze er wel  aan verdienen, het beheer van de studio kostte namelijk ook geld. Daarnaast had ze zo vaak dergelijke verzoeken van andere hulporganisaties: voor Roemeense vluchtingen, voor dit  en voor dat, zo kon ze wel aan de gang  blijven. Ah ja, dat snap ik ook wel. Ze zei er nog wel achteraan: ‘Dan houd jij er ook nog  iets aan over.’ Dat snapte ik dan weer niet zo.

restaurant-kitchen

En nu?
Uiteraard laat ik me hierdoor niet uit het veld slaan. Ik heb ondertussen begrepen van anderen dat er in Almere meer mogelijkheden zijn om dergelijke workshops te geven. Plekken waar meer dan één kookunit zijn, want dat is natuurlijk wel belangrijk. Misschien dat ik Stichting Het Schoor inschakel, maar dat is in eerste instantie niet mijn insteek, zo gebruik ik toch weer ‘gemeenschapsbudget’. Dus ik weet dan ook zeker dat de workshop er komt, alleen misschien niet op de locatie die ik in eerste instantie voor ogen had. Uiteraard houd ik iedereen hierover op de hoogte, ook hier.

Recepten
Zoals iedereen wel begrijpt, heb ik voor een workshop ‘veganistisch budgetkoken met verse groenten en kruiden’ ook recepten nodig. En daar heb ik jullie hulp bij nodig!
Mijn vraag aan de lezers van Veganista op FaceBook, Google+ en alle andere kanalen is dan ook:

Wie schrijft het lekkerste vegan budgetrecept?

Denk jij dat je het allerlekkerste vegan budgetgerecht al eens gemaakt hebt? Of ben je geïnspireerd door ons verhaal hierboven en sta je te springen om een recept te schrijven? Doe dan mee met deze uitdaging! Uiteraard kun je er ook wat mee winnen. Verder willen we de lekkerste budgetrecepten bundelen in een écht vegan budgetkookboek met uiteraard je naam onder je recept!
Er zitten echter wel wat voorwaarden en ‘eisen’ aan om mee te kunnen doen, dus vergeet niet om deze eerst goed door te lezen. Je kunt ze hier vinden.

Ik hoop jullie recept snel in mijn e-mailbox te vinden! Heel veel succes!

Share