Voor deel 1 van onze nieuwe serie unieke smaaktesten (niet wetenschappelijk onderbouwd) kwam ik al snel terecht bij het merk Honig. Dit grote concern schaamt zich er (nog) niet voor om de naam en toenaam van de chemicaliën (hulpstoffen, vulmiddelen, smaakversterkers enz.) gewoon op de verpakking te vermelden. Gelukkig maar, als consument heb je natuurlijk het recht om te weten wat je eet.

Juni 2013 – Honig Chili con Carne
Deze maand dus de ‘Chili con Carne’. Deze mix zit in een oranje kartonnen pakje (inhoud 52 gram), waarin weer een licht-, lucht- en vochtdicht zakje. In dat zakje zitten in gedroogde vorm o.m. tomaten, uien, prei en nog wat groenten, kruiden en specerijen. Toen ik de verpakking opendeed kwam er een knaloranje poeder uit met af en toe een groen ‘dingetje’; ik vermoedde dat dit de prei was… Het zag er erg chemisch/onnatuurlijk uit, waarschijnlijk vooral door die felle kleur, maar aan de andere kant: cayennepeper en paprikapoeder, twee van de ingrediënten, zijn ook uitgesproken van kleur; het hoeft dus niet aan de nog extra toegevoegde kleurstoffen te liggen. Deze twee kleurstoffen met de  nummers E150d (karamel) en E160c (paprika) zijn natuurlijke kleurstoffen en leveren in principe niet direct een gevaar op voor de volksgezondheid. Of ze nodig zijn, zal later blijken.

In mijn speurtocht naar de smaakversterkers, bleek dat het slechts mogelijk was als particulier om E621 te kopen (ve-tsin). E-nummers E627 en E631 bleken bij nadere bestudering versterkers te zijn voor E621 en vooral gewonnen te worden uit dierlijke producten. NIET geschikt dus voor vega’s en veganisten dus! Maar voor vegans was de chili sowieso al niet geschikt door de aanwezigheid van weipoeder. De drie hiervoor genoemde E-nummers zijn overigens zeer omstreden (zie de linkjes). De kreet ‘door de EU goedgekeurde hulpstoffen’ wil nl. niet zeggen dat ze per definitie geheel veilig zijn. En daarnaast moet je je afvragen waarom deze stoffen gebruikt worden: een snufje zout kan ook al wonderen doen. Maar ook dat zal aan het einde van de test blijken.

De bereiding van Honig
Honig adviseert voor het basisrecept voor vier personen om twee rode paprika’s, een  gesnipperd uitje en 300 gram gehakt zelf toe te voegen. Verder nog een grote pot bruine bonen van 720 ml (uitlekgewicht ong. 470 gr).,  300 ml water en natuurlijk de inhoud van het zakje chilimix. Volgens Honig is het gerecht klaar in ongeveer 20 minuten incl. voorsnijdwerk en dat klopt inderdaad zo ongeveer. Snel dus en zeker aantrekkelijk als je krap in je tijd zit. Ik heb het recept overigens zonder rundergehakt gemaakt maar met biologisch tofu-gehakt, wat nog iets sneller gaat.

De bereiding van Veganista
Voor de namaakvariant van Honig’s Chili con Carne was iets meer aan ingrediënten nodig. Verse tomaten, prei, uien, paprika’s, knoflook enz. enz. Net zoals in de gevriesdroogde maaltijd, maar nu in geschatte hoeveelheden. Achteraf bekeken denk ik dat ik met mijn schatting redelijk in de buurt ben gekomen, maar het blijft natuurlijk wel een gok. De tijd die ik besteedde aan het snijden van de diverse groenten, het maken van de specerijenmelange én het koken was uiteindelijk toch wel een uur, maar dat had vooral te maken met het intrekken van de kruiden, het proeven, aanvullen en weer opnieuw op smaak brengen. Dat neemt nu eenmaal tijd in beslag.

Wat me overigens enorm verbaasde was het ontbreken van chilipoeder in de receptuur van Honig, wat i.m.o. nogal opmerkelijk is. Chili heeft een heel specifieke smaak en het gerecht ontleent zijn naam juist aan dit ingrediënt. Ik heb het echter ook in de Veganista-variant niet toegevoegd om zoveel mogelijk de smaak van Honig te evenaren.

De smaaktest
Na het bereiden van de twee versies van de chili heb ik beide af laten koelen tot lauwwarm om zo de smaak goed uit te laten komen. Het testpanel, een vrouw van 18 jaar (A), een man van 22 jaar (B) en een man van 43 jaar (C), hebben onafhankelijk van elkaar de beide gerechten geproefd zonder te weten welke de Honig- en welke de Veganista-variant was. Ook ik (D) heb uiteindelijk geproefd, alleen niet blind. Het resultaat was absoluut niet wat ik had verwacht (maar wel gehoopt) en kun je hieronder vinden in het schema.

Smaaktest Chili con Carne

Textuur, uiterlijk, kleur en smaak
Textuur
Bij beide gerechten gaf de paprika en de ui wat bite aan het geheel, maar door de toevoeging van verse prei aan de Veganista-variant, kwam deze er toch beter uit. Hij was knapperiger dan de Honig-chili.
Uiterlijk algemeen
De chili van Honig scoorde hierin duidelijk beter: meer glans en daardoor voor het oog smaakvoller.
Kleur
Alle vier de panelleden vonden de kleur van de twee maaltijden exact dezelfde.

Links: Honig Chili – Rechts: Veganista Chili

Links: Honig - Rechts: Veganista
Smaak
En dit is uiteindelijk waar het om ging: de smaak! Veganista won met vier van de vier stemmen. De vrouw van 18 gaf eigenlijk wel het duidelijkste signaal af: bij het proeven van de Honig-chili trok zij een ‘vies’ gezicht, hiermee duidelijk haar mening aangevend. Ook ik was toch wel enigszins geschokt door de smaak. Ik had eerlijk gezegd verwacht dat Honig met zijn smaakmakers duidelijk als winnaar uit de bus zou komen, maar het tegendeel bleek. De pakjes-chili smaakt gronderig en was vooral vlak van smaak. Om precies te zijn: alle ingrediënten smaakten als één. De paprika had de smaak aangenomen van de kruidenmix en was daardoor als zodanig niet meer te herkennen. Ook panellid C was deze mening toegedaan: de uitjes, de paprika en het gehakt: alles smaakte hetzelfde. In het verse gerecht waren de verse groenten door hun eigen specifieke smaak nog als zodanig te herkennen. Ook de gember gaf een heerlijke smaaktoon.

Uiteindelijke conclusie
Qua tijd en uiterlijk scoort Honig beduidend beter: een ; snel klaar en mooi glanzend. Dat gaat echter niet op als het om textuur en smaak gaat: dan is de Veganista-variant duidelijk de favoriet.
Ook als het gaat om gezondheid, durf ik te stellen dat de verse chili met kop en schouders boven de zakjes-chili uitsteekt. Verse groenten bevatten nu eenmaal meer vitaminen dan de gevriesdroogde broertjes en zusjes. Al was het alleen maar dat de gevriesdroogde variant na zo’n zes maanden in het zakje en de daarop volgende bereiding nog slechts zo’n 20-30% van de van origine aanwezige vitamines bevat. Na bereiding van verse groenten (koken/bakken) is dit nog altijd zo’n 80%.

Voedingswaarden
Je kunt je verder ook afvragen of  een pot bruine bonen, een zakje gewelde mix, twee paprika’s en een ui voldoen aan de eisen voor een volwaardige maaltijd voor 4 personen. Honig heeft op de verpakking laten drukken dat hun chili de basis is voor een gezonde maaltijd. Je zou dus de indruk kunnen krijgen dat met de basistoevoeging van een halve paprika, een kwart ui en 125 gram bruine bonen de dagelijkse behoefte voor één persoon van de benodigde vitaminen en mineralen is gedekt. Wie nadenkt weet natuurlijk wel beter.

Hulpstoffen
Dan als laatste nog even de aanwezigheid van de hulpstoffen in het gerecht van Honig. Doordat in deze gevriesdroogde maaltijd smaakversterkers aanwezig waren, moet ik haast wel concluderen dat deze slechts gebruikt worden om minder groente toe te voegen. Of het moet zijn dat door het  fabrieksmatige vriesdroogproces van de groenten de smaak grotendeels verloren gaat. Hoe dan ook: het verse gerecht was stukken smaakvoller volgens het panel.
Ook het toevoegen van kleurstoffen zoals karamel en paprikapoeder is overbodig gebleken: de exact gelijke kleur van de verse t.o.v. de Honig variant is het bewijs hiervan.


Zelf maken? Dat kan. Het recept van de chili zonder chili a la Honig kun je hieronder vinden. Ik zou het leuk vinden om, als je ze alle twee gaat maken, mij te laten weten wat jouw ervaringen zijn. Dat kan via de contactpagina! Zet er wel even bij dat het gaat om de Chili-smaaktest.

Recept verse chili zonder chili á la Honig

Ingredienten:
olijfolie
4 tomaten in blokjes
½ prei in ringen
2 uien, grof gesnipperd
2 paprika’s, in sliertjes
2 teentjes knoflook, geperst
3 takjes verse krulpeterselie, gesneden
1 el kikkererwtenmeel
1/2 el rietsuiker
scheutje sojamelk
kneepje citroensap
bakje biologisch tofu-gehakt
én last but not least:  1 pot biologische bruine bonen (met dank aan Marcel van Driel!)

Specerijenmengsel:
2 tl gemalen mosterzaad
1½  tl paprikapoeder
stukje gemberwortel (ong. 2 cm) geraspt of 1 tl gemberpoeder
1 tl kerriepoeder
1 tl komijnzaad
1 tl cayennepeper
pietsie olijfolie om homogeen mengsel te maken

Bereiding:
– Maak het specerijenmengsel (mosterdzaad kun je met een vijzel verpoederen). Laat staan om de smaken goed in te laten werken
– Doe olie in een pan en voeg  het specerijenmengsel toe. Verhit het mengsel voor optimale smaak
– Voeg paprika, ui, prei en knof toe en laat even sudderen tot ui glazig is
– Doe het tofugehakt bij het groentemengsel
– Voeg tomaten toe en laat even meesudderen (deksel op de pan)
– Giet vervolgens de sojamelk erbij en roer het kikkererwtenmeel erdoor tot een homogene mix
– Voeg de suiker toe en roer alles nog goed door elkaar
– breng verder op smaak met het citroensap en de fijngesneden peterselie.


Vervangen:                                                               door:

Tarwebloem                                                               kikkererwtenmeel
Suiker                                                                          biol. rietsuiker
Weipoeder (melk)                                                     sojamelk
Gehard plantaardig vet                                            olijfolie
Citroenzuur (E330)                                                   citroensap
Gehakt                                                                         biol. tofugehakt

Weggelaten:
Aroma’s (er werd niet vermeld welke aroma’s)
Zetmeel
Bieslook
Plantaardig vet
Smaakversterkers (E621, E627, E631)
Kleurstoffen (E150d, E160c)


 

 

 

 

 

 

Share